Treść orzeczenia
I CSK 986/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
27 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M.B.
z udziałem D .B.
o podział majątku wspólnego,
na skutek skargi kasacyjnej M.B.
od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z 26 marca 2024 r., II Ca 1226/22,
odmawia przyjęcia
do rozpoznania.
skargi
kasacyjnej
wnioskodawcy
(a.z.)
UZASADNIENIE
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego
we Wrocławiu z 26 marca 2024 r. domagając się przyjęcia jej do rozpoznania
w oparciu o przesłankę zamieszczoną w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Jego zdaniem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu
na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, przy prawidłowo ustalonym
przez Sądy stanie faktycznym, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego
rozstrzygnięcia w sprawie.
I CSK 986/25
2
Skarżący zwrócił uwagę na odmienne stanowiska Sądu pierwszej i drugiej
instancji co do konieczności zastosowania przepisów prawa materialnego, a to:
art. 206 k.c. w zw. z art. 224 § 2 k.c., art. 225 k.c. i art. 60 k.c.
Wskazał, że podane uzasadnienie dla nieprzekroczenia zakresu zwykłego
zarządu nieruchomością z uwagi na posiadanie kilku innych i rozporządzanie nimi
nie znajduje żadnej podstawy.
Podniósł, że zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki środków
stanowiących majątek osobisty wnioskodawcy nie tylko rażąco narusza przepisy
prawa materialnego, ale prowadzi wręcz do przełamania bez żadnego
uzasadnienia jednego z podstawowych praw człowiek, jakim jest prawo własności.
Zauważył, że konkretne ustalenie na co strony przeznaczyły środki
stanowiące majątek wspólny, a następnie przyjęcie, iż środki osobiste
wnioskodawcy weszły do majątku wspólnego, razi wręcz swą dowolnością.
W zakresie stawianych zarzutów przepisy prawa materialnego pozostają
jednoznaczne. Brak jest rozbieżności w ich interpretacji zarówno w orzecznictwie
jak i w doktrynie. Ustalony stan faktyczny, a to próby podejmowane przez