Treść orzeczenia
I CSK 996/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
28 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A. R.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 24 października 2022 r., I ACa 6/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od Bank spółki akcyjnej w W . na rzecz A. R. 2700
(dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego orzeczenia B ankowi spółce akcyjnej w W . do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Lublinie z 24 października 2022 r. pozwany Bank spółka akcyjna w W. wniósł o
przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
I CSK 996/23
2
Zdaniem skarżącego w sprawie występują następujące istotne zagadnienia
prawne:
1) Czy ocena informacji - przekazanych przez przedsiębiorcę konsumentowi
- na temat istotnych aspektów umowy (np. informacja o ryzyku kursowym
w przypadku umów powiązanych z walutą obcą) powinna być dokonana wg stanu
wiedzy istniejącego w chwili zawarcia umowy, czy też ex post stan wiedzy ustala
się na chwilę wyrokowania. W obydwu przypadkach, czy sąd ma obowiązek ustalić
stan wiedzy będący podstawą jego oceny?
2) Jaki moment, na gruncie wykładni art. 385 1 § 1 i § 2 k.c. w świetle art. 6
ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawach nieuczciwych
warunków w umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”), pozostaje
adekwatny dla oceny możliwości dalszego obowiązywania i wykonywania umowy