Treść orzeczenia
I CSK 999/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
28 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Banku AG w W.
przeciwko K. S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K. S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 9 września 2022 r., I ACa 270/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[wr]
UZASADNIENIE
K. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 9
września 2022 r. Uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania powołał się
na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 p kt 2 k.p.c.), tj.:
art. 385 1 § 2 - 3 k.c. w zakresie jego stosowania przy ocenie możliwości uznania za
nieważną umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, w sytuacji, gdy bank nie
przedstawia kredytobiorcy harmonogramu spłat kredytu, uniemożliwiając dokon anie
oceny opłacalności zawarcia umowy. W ocenie skarżącego wykładni i ujednolicenia
linii orzeczniczej wymaga także wzajemna relacja między art. 385 1 § 1 -3 k.c. w zw.
I CSK 999/23
2
z art. 58 § 2 i 3 k.c., co jego zdaniem jest widoczne już przy porównaniu
uzasadnienia z askarżonego wyroku oraz treść skargi kasacyjnej. Odwołał się
również do przyczyny kasacyjnej z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., a oczywistą zasadność
skargi wyjaśnił naruszeniem wskazanych w podstawach kasacyjnych przepisów
prawa procesowego, tj.: art. 235 2 § 1 pkt 5 k.p.c., art. 286 k.p.c., art. 156 1 w zw. z
art. 227 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Warunkiem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest
wystarczające odwołanie się przez skarżącego do przyczyny z art. 398 9 § 1 pkt 2
k.p.c. ze wskazaniem przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości.