Treść orzeczenia
I KK 140/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
Dnia 27 maja 2024 r.
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2024r.
sprawy S. K.
skazanego za przestępstwo z art. 278§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2023r., sygn. akt IV
Ka 565/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia –
Krzyków we Wrocławi u z dnia 11 stycznia 2023r., sygn. akt VII K 663/22
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K . P. – Kancelaria
Adwokacka w W. – kwotę 720 zł tytułem wynagrodzenia dla obrońcy
wyznaczonego z urzędu, za sporządzenie i wniesienie kasacji,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
W pierwszym zarzucie kasacji (tiret pierwszy) skarżący wskazał na
naruszenie przez Sąd Odwoławczy przepisów postępowania, a mianowicie art.
I KK 140/24
2
433§2 k.p.k. w zw. z art. 175§1 k.p.k., które polegać miało na zaniechaniu
dokonania przez Sąd Okręgowy wszechstronnej kontroli odwoławczej oraz
pominięciu rozważenia i ustosunkowania się w uzasadnieniu orzeczenia do
wniosku i zarzutu apelacji, a to w zakresie nieodebrania od skazanego
bezpośrednio wyjaśnień oraz ustaleń co do wartości przedmiotów wskazanych w
opisie czynu przypisanego skazanemu.
Jeżeli chodzi o pierwszy z poruszonych problemów zauważenia wymaga,
że zarzutu o tej treści nie postawiono w zwyczajnym środku odwoławczym, a tym
samym wskazywanie, jako naruszonego, w tym zakresie, art. 433§2 k.p.k., jest z
góry skazane na niepowodzenie. Przepis ten, jak zresztą prawidłowo ujęto to w
treści zarzutu kasacyjnego, dotyczy prawidłowości przeprowadzonej kontroli
odwoławczej, Sąd Okręgowy nie przeprowadzał jej jednak w omawianej części,