Treść orzeczenia
I KK 154/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 czerwca 2026 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026r.
w sprawie A.H.
skazanego z a przestępstw o z art. 200§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazane go
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 21 października 2025r.,
sygn. akt VII Ka 574/24, zmieni ającego w części wyrok Sądu Rejonowego w
Zielonej Górze z dnia 16 lutego 2024r., sygn. akt II K 714/22
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
W tym nadzwyczajnym środku odwoławczym postawiono trzy zarzuty,
a mianowicie: naruszenia prawa materialnego w postaci art. 200§1 k.k. oraz
uchybienia przepisom proceduralnym tj. art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 5§2
k.p.k.
I KK 154/26
2
Rzecz jednak w tym, że Sąd II instancji nie mógł naruszyć wskazanych
przepisów. Jego orzeczenie ma co prawda charakter częściowo zmieniający
zaskarżone orzeczenie, jednakże zmiana ta dotyczy jedynie modyfikacji,
dookreślenia, czasu popełnienia przez skazanego przestępstwa. Sąd Okręgowy nie
czynił w żadnej innej przestrzeni własnych ustaleń faktycznych, nie dokonywał
samodzielnej, oderwanej od tej dokonanej przez Sąd I instancji oceny materiału
dowodowego ani nie stosował prawa materialnego. Tym samym Sąd ten nie mógł
naruszyć art. 200§1 k.k. ani też przepisów proceduralnych dotyczących oceny
materiału dowodowego i zasady in dubio pro reo .
W kasacji nie postawiono zarzutu naruszenia art. 433§2 k.p.k. W oparciu o
treść uzasadnienia kasacji trudno natomiast uznać, by intencją skarżącego była
próba wykazania błędów w przeprowadzonej przez Sąd Odwoławczy kontroli
instancyjnej. Skarżący podejmuje w nim bowiem raczej polemikę z ustaleniami