Treść orzeczenia
I KK 221/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 20 sierpnia 2024 r.
SSN Jarosław Matras
w sprawie J. O.
skazanego z art. 191 § 2 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
w dniu 20 sierpnia 2024 r.,
kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. akt IV Ka 1045/23,
zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia -Fabrycznej we
Wrocławiu
z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt XII K 801/20,
p o s t a n o w i ł
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi
kasacyjnego.
postępowania
[PGW]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt XII K 801/20, Sąd Rejonowy dla
Wrocławia - Fabrycznej we Wrocławiu uznał oskarżonego J. O. za winnego
popełnienia trzech zarzucanych mu występków stanowiących przestępstwa z art.
191 § 2 k.k., 280 § 1 k.k. oraz art. 276 k.k., za których popełnienie wymierzył mu
I KK 221/24
2
odpowiednio kary 6 miesięcy, 2 lat oraz miesiąca pozbawienia wolności. Następnie
na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. sąd ten połączył
oskarżonemu wymierzone wobec niego kary pozbawienia wolności i orzekł karę
łączną 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności.
Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca oskarżonego, wskazując na:
„ 1) na podstawie o art. 438 pkt 1 k.p.k. obrazę przepisów prawa
materialnego, w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a
tj. art. 276 k.k. poprzez jego nieprawidłową wykładnię oraz niewłaściwe
zastosowanie a tym samym przyjęcie że w momencie rzekomego zaboru tj. w dniu
1 grudnia 2019 r. nieważny z mocy prawa dokument w postaci dowod u osobistego