Treść orzeczenia
Sygn. akt I KK 31/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 lutego 2022 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2022r.
sprawy P. P.
o wydanie wyroku łącznego
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 1 lipca 2021r., sygn. akt II AKa (…) ,
zmieniającego w części wyrok Sądu Okręgowego w P . z dnia 26 lutego 2021r.,
sygn. akt III K (…)
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
W pierwszym zarzucie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jej autor
wskazał, że Sąd Odwoławczy dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego –
art. 85 k.k. – polegającej na połączeniu w ramach wyroku łącznego kar
jednostkowych grzywny w sytuacji, gdy jedna z nich została zamieniona na
zastępczą karę pozbawienia wolności, czyli w sposób jednoznacznie
niedopuszczalny zarówno w oparciu o orzecznictwo Sądu Najwyższego (sprawy: IV
KK 1/06, V KK 250/09, II KK 93/17), ja k też prowadzący do funkcjonalnej
2
niemożności stosowania przepisów art. 48a k.k.w. i art. 65a k.k.w., tj.
uniemożliwiający wstrzymanie zastępczej kary pozbawienia wolności.
Ze stanowiskiem obrońcy nie sposób jednak zgodzić się. Wskazane w
zarzucie orzeczni ctwo Sądu Najwyższego dotyczyło zgoła odmiennych sytuacji,
a mianowicie łączenia w wyroku łącznym kar zasadniczych z karami zastępczymi.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie Sąd Apelacyjny połączył dwie zasadnicze
kary grzywny, z których jedna zamieniona została uprzednio na karę zastępczą
pozbawienia wolności.
Powyższe, zgodnie z treścią art. 576 k.p.k., skutkowało także tym, że kary
jednostkowe grzywny objęte wyrokiem łącznym nie podlegały już wykonaniu.