Treść orzeczenia
I KK 368/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 7 listopada 2023 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023r.
sprawy E. J.
skazanej za czyn z art. 299§1 k.k. oraz art. 299§1 i 5 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w
zw. z art. 65§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońców skazanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2023r., sygn. akt II
AKa 294/21, zmieni ającego w części wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 20
maja 2021r., sygn. akt III K 66/20
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazaną kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanej jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
Zasadniczo wszystkie zarzuty sformułowane w tym nadzwyczajnym środku
odwoławczym, nawet te formalnie odnoszące się do procedowania Sądu
Apelacyjnego, kontestują jakość postępowania pierwszoinstancyjnego. Świadczy o
tym niewątpliwie treść uzasadnienia kasacji, która niemalże w całości stanowi
powtórzenie uzasadnienia apelacji.
I tak, w pierwszym zarzucie wskazano na naruszenie przez Sąd II instancji
prawa materialnego, tj. art. 299§8 zd. 2 k.k., poprzez „ jego błędną wykładnię ”.
I KK 368/23
2
Zauważenia jednak wymaga, że Sąd Odwoławczy nie stosował wskazanego
przepisu prawa materialnego, a zatem nie mógł go naruszyć.
Tożsamy zarzut został postawiony w apelacji obrońców, w pkt 3, niemniej
jednak nawet uzasadnienie kasacji nie sugeruje, by intencją skarżących było
postawienie w tej przestrzeni zarzutu przeprowadzenia wadliwej kontroli
odwoławczej, a tym samym naruszenia art. 433§2 k.k.
Omawiany zarzut, jako taki, nie mógł być zatem skuteczny.
Prawidłowo skonstruowany pod względem formalnym zarzut z pkt 2,
wskazujący na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 7
k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 457§3 k.p.k., nie został w żaden sposób
uzasadniony.