Treść orzeczenia
I KK 400/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 grudnia 2023 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023r.
sprawy P. W.
skazanego za czyn z art. 207§1 k.k. i art. 226 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 kwietnia 2023r., sygn. akt XVII
Ka 160/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 25
listopada 2022r., sygn. akt II K 217/22
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
Na wstępie wskazać należy, że postawione w tym nadzwyczajnym środku odwoławczym
zarzuty nie mają, co do zasady, charakteru zarzutów kasacyjnych. Powyższa konkluzja wynika nie
tylko z faktu nieprawidłowego ich sformułowania pod względem formalnym, ale także powielenia
w motywach kasacji, w zasadzie, całości uzasadnienia apelacji. Takie postąpienie sprawia, że
zarzuty z pkt I ppkt 1-2 oraz II ppkt 1- 3 skierowane są do orzeczenia Sądu I instancji, nie zaś do
wyroku Sądu Odwoławczego .
I tak, co do zarzutów naruszenia prawa materialnego – pkt I ppkt 1-2 – przypomnieć
wypada, że zarzuty o tym charakterze muszą wskazywać na błąd w subsumpcji lub wykładni prawa.
Sąd Okręgowy powyższego nie dokonywał, a jego orzeczenie ograniczyło się do u trzymania w mocy
wyroku Sądu I instancji. Nie mógł on zatem naruszyć art. 207§1 k.k. ani też art. 226§1 k.k.
Przypomnieć także trzeba, że zawsze bazą dla zarzutu rażącego naruszenia prawa materialnego są
I KK 400/23
2
niekwestionowane ustalenia faktyczne, które w przedmiotowym postępowaniu są przez obronę
konsekwentnie podważane ( vide : zarzut z pkt 6 kasacji – o czym niżej).
Co więcej, wobec faktu, że zarzuty naruszenia prawa materialnego nie zostały wywiedzione