Treść orzeczenia
Sygn. akt I KK 418/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 grudnia 2022 r.
SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
SSN Marek Motuk (sprawozdawca)
SSN Adam Roch
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2022 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
sprawy J. L.
skazanego z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść
od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt II AKa 52/11,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt III K 52/07
uchyla w zaskarżonej części wyrok Sądu Apelacyjnego we
Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II AKa 52/11) oraz
zmieniony nim wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 26 lutego
2010 r. ( sygn. akt III K 52/07) w części dotyczącej skazania J. L.
za przestępstwo z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (pkt 7 części
dyspozytywnej wyroku) i uniewinnia J. L. od popełnienia tego
czynu, a kosztami procesu w tym zakresie obciąża Skarb
Państwa.
2
UZASADNIENIE
Sąd Okręgow y w Opolu wyrokiem z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt III K
52/07 , przypisał J. L. popełnienie 11 czynów zabronionych, w tym m.in. – w pkt 7
części dyspozytywnej wyroku – przestępstwa z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ,
za któr e, biorąc za podstaw ę art. 239 § 1 k.k., wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia
wolności. W opisie tego czynu (zawartym w pkt VII części wstępnej wyro ku)
wskazano, iż przestępstwo to polegało na tym, że: „w okresie od września 2002 r.