Treść orzeczenia
I KK 99/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 kwietnia 2024 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024r.
sprawy K. K. i J. K.
skazanych za przestępstwo z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o
przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 53 ust. 2 i art. 56 ust. 3 tejże ustawy w zw.
z art. 11§2 k.k. i art. 12§1 k.k. oraz art. 65§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionych przez obro ńcę skazanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2023r., sygn.
akt II AKa 248/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 27
marca 2023r., sygn. akt III K 65/22
postanowił:
1. oddalić kasacje uznając je za oczywiście bezzasadne,
2. obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego w częściach na nich przypadających.
[J.J.]
UZASADNIENIE
Kasacje wniesione w imieniu skazanych są bezzasadne w stopniu
oczywistym.
Analiza motywów pisemnych orzeczenia Sądu II instancji nakazuje uznać,
że Sąd ten dokonał pełnej kontroli odwoławczej w oparciu o wszystkie zarzuty
I KK 99/24
2
wniesionych apelacji, a następnie w sposób rzetelny i merytoryczny uzasadnił
swoje stanowisko. Wskazał zarówno na dowody, które pozwoliły mu dokonać
określonych ustaleń, powiązał je ze sobą i dokonał konfrontacji, ostatecznie zaś
wyjaśnił, w jaki sposób doszedł od poszczególnych wniosków.
To że brak było jednego, bezpośredniego dowodu wskazującego na wspólne
działanie K. K. z J. K. i że łączyło ich co do tego porozumienie, nie oznacza, że nie
istniała możliwość ustalenia owej okoliczności w oparciu o inne, niebezpośrednie
dowody. Uprawnienie takie daje sądowi art. 7 k.p.k., który stwierdza, że organy
postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich
przeprowadzonych dowodów, których ocena czyniona być musi z uwzględnieniem
zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia