Treść orzeczenia
I KO 131/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 marca 2025 r.
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie A. K.
skazanej z art. 158 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 27 marca 2025 r.
sprawy w przedmiocie inicjatywy skazanej sygnalizującej potrzebę wznowienia z
urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
we Wrocławiu z dnia 6 września 2022 r., sygn. akt II AKa 169/22, zmieniającego
wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt III K 130/21
na podstawie art. 542 § 4 k.p.k.
postanowił:
stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania.
UZASADNIENIE
W dniu 18 września 2024 r. skazana A. K. złożyła pismo sygnalizujące
potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 września 2022 r., sygn. II AKa
169/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 lutego 2022 r.,
sygn. III K 130/21. W argumentacji tej inicjatywy wskazano, że w postępowaniu
rozpoznawczym zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza wymieniona w art.
439 § 1 pkt 2 k.p.k., a to z uwagi na udział w składzie Sądu Okręgowego w Opolu
sędziego powołanego na urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa
I KO 131/24
2
ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Przypomnieć trzeba, że zarówno w orzecznictwie, jak i piśmiennictwie zgodnie
wskazuje się, iż wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania na
podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w związku z ujawnieniem się jednego z uchybień