Treść orzeczenia
I KO 132/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
SSN Piotr Mirek
w sprawie N.B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 kwietnia 2026 r.,
wniosku skazanej
o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Poznaniu z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 93/23, utrzymującym w mocy
wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt III K
399/21, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
odmówić przyjęcia
bezzasadności.
wniosku
wobec
jego
oczywistej
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt
III K 399/21, N.B. została uznana za winną przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z
art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za
co wymierzono jej karę roku pozbawienia wolności, zawieszając jej wykonanie na
okres próby 3 lat.
Orzeczenie to zostało zaskarżone w całości, apelacją obrońcy oskarżonej,
która jednak okazała się nieskuteczna. Sądu Apelacyjny w Poznaniu, wyrokiem z
I KO 132/25
2
dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 93/23, utrzymał zaskarżony wyrok w
mocy, który tym samym uzyskał walor prawomocności.
Pismem datowanym na 24 maja 2025 r. skazana wniosła o wznowienie
prawomocnie zakończonego postępowania, wskazując na ujawnienie nowych
dowodów, a to opinii biegłego lekarza psychiatry, wydanej w innej sprawie, z której
wynika, że skazana cierpi na syndrom sztokholmski. W ocenie oskarżonej jest to
okoliczność mogąca świadczyć o braku możliwości przypisania odpowiedzialności