Treść orzeczenia
Sygn. akt I KO 47/22 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 grudnia 2022 r.
SSN Małgorzata Wąsek -Wiaderek
w sprawie M. B.
na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 29 grudnia 2022 r.,
w przedmiocie rozważenia dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania w
sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z
dnia 13 września 2018 r., sygn. akt II AKa 206/18, utrzymującym w mocy wyrok
łączny Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt III K
145/17,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
1. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej
bezzasadności;
2. pozostawić bez rozpoznania wniosek skazanego o
wyznaczenie obrońcy z urzędu.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 1 kwietnia 2022 r. M. B., podając na piśmie sygn. akt III K 145/17 i II
K 1206/09, zwrócił się do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o „wznowienie
postępowania karnego”, ponieważ w jego mniemaniu został skazany niesłusznie za
złamanie zakazu prowadzenia pojazdów, którego nie posiadał. Skazany podniósł,
że okres zakazu upłynął wobec niego w 2009 r. i w 2012 r. został skazany
niesłusznie, gdyż zakaz dawno mu minął (k. 3). Podana przez skazanego sygn. akt
III K 145/17 to sprawa Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w przedmiocie wyroku
łącznego. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt II AKa 206/18,
2
utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 23
marca 2018 r., sygn. akt III K 145/17.
Natomiast druga powołana we wniosku skazanego sygnatura „II K 1206/09”
oznacza wyrok łączny z dnia 17 maja 2010 r., który stanowił podstawę prawną
przyjęcia działania skazanego w warunkach art. 64 § 1 k.k. w jednym z