Treść orzeczenia
I KO 93/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 listopada 2024 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie W. P. ,
skazanego z art. 280 § 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 listopada 2024 r.,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt II AKa 281/17,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze
z 30 maja 2017 r. sygn. III K 93/16,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił:
odmówić przyjęcia wniosku W. P.
bezzasadności.
wobec jego oczywistej
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie
procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce,
gdy „z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja
zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia,
ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej
oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak
właśnie postąpił W. P. , sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustal eniami