Treść orzeczenia
I KS 5/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 marca 2026 r.
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie J. R.
oskarżonej o czyny z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 233 § 6 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 18 marca 2026 r.
skargi obrońcy oskarżonej
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt IV Ka 893/25,
uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Trzebnicy
z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 15/24 i przekazującego sprawę do
ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji,
na podstawie art. 539e § 1 i 2 k.p.k.
postanowił:
1. oddalić skargę;
2. obciążyć oskarżoną kosztami postępowania skargowego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 15/24, Sąd Rejonowy w
Trzebnicy na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 414 § 1 k.p.k.,
postępowanie karne przeciwko J.R. co do zarzucanych jej trzech czynów
określonych w art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 233 § 6 k.k. umorzył.
I KS 5/26
2
Wyrok ten zaskarżył Prokurator Rejonowy dla Wrocławia Krzyki – Wschód
we Wrocławiu zarzucając „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę
orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na dokonaniu niewłaściwej
oceny wartości i znaczenia przesłanek warunkujących poziom społecznej
szkodliwości czynu w postaci: okoliczności jego popełnienia, wagi naruszonych
przez oskarżoną obowiązków, postaci zamiaru, motywacji oskarżonej oraz
naruszonych przez nią reguł ostrożności i stopnia ich naruszenia i w konsekwencji
przyjęcie, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest znikomy, podczas gdy
dowody ujawnione na rozprawie oraz ustalone na ich podstawie okoliczności oraz
prawidłowe zastosowanie art. 115 § 2 k.k., polegające na uwzględnieniu i
prawidłowej ocenie wymienionych okoliczności nakazuje stwierdzić, że stopień
społecznej szkodliwości czynu jest wysoki”.