Treść orzeczenia
I KZ 2/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 marca 2024 r.
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie skazanego A. P. ,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 marca 2024 r.,
zażalenia skazanego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z dnia 13 grudnia 2023 r., sygn. II AKo 211/23
o nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu zawitego do złożeni a wniosku
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu
Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2022 r. , o sygn. III K 259/21 ,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone postanowieni e.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2023 r. (sygn. II AKo 211/23) Sąd Apelacyjny w Poznaniu nie
uwzględnił wniosku skazanego A. P. o przywrócenie terminu zawitego do złożenia wniosku o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w
Poznaniu z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. III K 259/21.
Na to orzeczenie zażalenie datowane na 20 grudnia 2023 r. złożył skazany (data wpływu w
Zakładzie Karnym S. 21 grudnia 2023 r., k. 406, 409 akt ) , wnosząc w środku odwoławczym o cyt.:
„uchylenie [zaskarżonego postanowienia], wznowienie postępowania III K 259/21”.
W zażaleniu nie sformułowano żadnych zarzutów stawianych zaskarżonemu orzeczeniu, jego autor
nie uzasadnił też środka odwoławczego. Ponadto w zażaleniu został sformułowany wniosek o
wyznaczenie cyt.: „pełnomocnika z urzędu do uzasadnienia niniejszego zażalenia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
I KZ 2/24
2
Zażalenie osobiste skazanego okazało się niezasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.
We wniesionym środku odwoławczym A. P. nie tylko nie sformułował żadnych zarzutów stawianych
zaskarżonemu orzeczeniu, ale ⎯ nadto ⎯ nie wskazał na żadne okoliczności mogące świadczyć o
wadliwości zaskarżonego postanowienia, tj. na żadną zaszłość dającą się zakwalifikować jako jeden