Treść orzeczenia
I KZ 37/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 października 2024 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie D. J.
oskarżonego o czyn z art. 155 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 października 2024 r.,
zażalenia prokuratora Prokuratury Regionalnej w Gdańsku
na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 1 lipca 2024 r., sygn. akt So 1/24
o umorzeniu postępowan ia
na podstawie art. 530 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uchylić zaskarżone postanowienie
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2024 r., sygn. akt So 1/24, Wojskowy Sąd
Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie karne przeciwko płk. Rez. D. J.,
oskarżonemu o czyn z art. 155 k.k. i in. z uwagi na brak skargi uprawnionego
oskarżyciela. W ocenie Sądu wynikała ona z faktu, że akt oskarżenia wniesiony
został w tej sprawie przez prokuratora powszechnej jednostki prokuratury, podczas
gdy przed sądem wojskowym popierać akt oskarżenia przeciwko żołnierzowi może
wyłącznie „prokurator do spraw wojskowych” tj. prokurator pełniący czynności w
Departamencie do Spraw Wojskowych, w wydziałach prokuratur okręgowych i
działach prokuratur rejonowych, właściwych w sprawach wojskowych. Również
I KZ 37/24
2
tylko taki prokurator może w ocenie Sądu prowadzić postępowanie
przygotowawcze wobec oskarżonego w tej sprawie żołnierza.
Zażalenie na wskazane orzeczenie wniosła prokurator Prokuratury
Regionalnej w Gdańsku zarzucając mu:
„obrazę przepisów postępowania, tj. art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k. mającą wpływ na
treść orzeczenia poprzez niezasadne przyjęcie przez sąd, że w sprawie nie została
wniesiona skarga w postaci aktu oskarżenia przez uprawnionego oskarżyciela
ponieważ czyny, których popełnienie oskarżyciel publiczny zarzucił oskarżonemu D.
J. pozostawały w związku z naruszeniem obowiązku wynikającego ze służby
wojskowej, a także wyrządziły szkody wojsku, tj. czyny te zostały popełnione:
- przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej,