Treść orzeczenia
Sygn. akt I KZP 13/22 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 lutego 2023 r.
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Andrzej Tomczyk
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Mikołaj Żaboklicki
przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach delegowanego do
Prokuratury Krajowej Krzysztofa Urgacza
w sprawie A. F. ,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 lutego 2023 r.,
przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku,
postanowieniem z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt II AKa 287/21,
zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:
1. czy zwrot „ostatecznego zwolnienia z ter ytorium Strony,
której została wydana" współokreślający wyjątek z art. 14 ust. 1
lit. b) od zasady ograniczenia ścigania nakreślonej w art. 14 ust. 1
zd. 1 Europejskiej Konwencji o Ekstradycji z dnia 13 grudnia 1957
roku (wraz z Protokołami dodatkowymi z dnia 15 października
1975 roku i z dnia 17 marca 1978 roku; Dz. z 1994 roku, Nr 70,
poz. 307) należy rozumieć w ten sposób, że dotyczy on także
sytuacji, kiedy osoba skazana nie opuściła terytorium Polski w
terminie 45 dni od daty jej zwolnienia z zakładu k arnego z
powodu istnienia przeszkód prawnych nakreślonych w art. 14
ust. 1 do wykonania kary, w związku z którą nastąpiła ekstradycja
lub po takim zwolnieniu i wyjeździe w terminie 45 dni powróciła
na terytorium Polski, przy założeniu, że na osobę tę przy
2
opuszczaniu zakładu karnego nie nałożono żadnych ograniczeń
co do prawa do dysponowania własną osobą, w tym swoim
miejscem pobytu?, a w przypadku pozytywnej odpowiedzi na
powyższe zagadnienie:
2. czy ww. wyjątek od zasady ograniczenia ścigania (zasady
spe cjalności) może być stosowany w stosunku do obywatela
polskiego w świetle uregulowań zawartych w art. 52 ust. 4
Konstytucji RP (Dz. U. z 1997 roku, Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz w