Treść orzeczenia
I KZP 7/25
UCHWAŁA
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 19 marca 2026 r.
SSN Małgorzata Wąsek - Wiaderek (przewodniczący)
SSN Andrzej Stępka
SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)
Protokolant Paweł Bartczak
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego
w sprawie K. L.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 19 marca 2026 r.,
przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w Sosnowcu,
postanowieniem z dnia 12 listopada 2025 r., sygn. akt V Ka 639/25, zagadnienia
prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:
„Czy prawomocne ukaranie mandatem karnym za
wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w
tym trybie odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k.?”
podjął uchwałę:
Prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi
na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą
czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k.
Andrzej Stępka Małgorzata Wąsek -Wiaderek Eugeniusz Wildowicz
UZASADNIENIE
Przedstawione Sądowi Najwyższemu, na podstawie art. 441 § 1 k.p.k.,
zagadnienie prawne wyłoniło się na tle następującego stanu faktycznego.
I KZP 7/25
2
K. L. został oskarżony o to, że:
„W dniu 04.04.2025 r. w S. w krótkich odstępach czasu przy wykorzystaniu tej
samej sposobności popełnił dwa umyślne wykroczenia kradzieży mienia, gdzie
łączna wartość skradzionego mienia wynosiła 869,97 złotych przy czym czynu tego
dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia
wolności za umyślne przestępstwo podobne, będąc uprzednio skazanym wyrokiem
Sądu Rejonowego w Koszalinie II K 1195/20 z dnia 21 grudnia 2020 r. na karę 1
roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 §
2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Będzinie VII K