Treść orzeczenia
I NB 12/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Kowalski
Dnia 14 lipca 2026 r.
w sprawie wniosku J. R. S.
o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego M . D. wymogów
niezawisłości i bezstronności w sprawie I NO 111/22
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 14 lipca 2026 r.
odrzuca wniosek.
UZASADNIENIE
S ędzia Sądu Apelacyjnego w Warszawie J . S ., powołując się na art. 29 § 5
ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „ uSN ” ), wniósł w
imieniu własnym, jako uczestnik postępowania w sprawie I NO 111/22, o zbadanie
spełnienia m.in. przez sędziego Sądu Najwyższego M. D., wyznaczonego do
składu orzekającego w przywołanej sprawie, wymogów niezawisłości i
bezstronności.
Wnioskodawca podniósł, że M. D. został powołany na stanowisko sędziego
Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa w składzie
ukształtowanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o
Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw .
Procedura powoływania sędziów na podstawie tej ustawy została oceniona
jako wadliwa w wyroku NSA z 6 maja 2021 r., a skargę o wznowienie postępowania
zakończonego tym orzeczeniem ma rozpoznawać m.in. sędzia M. D.. Zdaniem
I NB 12/23
2
wnioskodawcy badanie przez tego sędziego ww. wyroku NSA, będącego podstawą
złożonej skargi, prowadzić będzie do naruszenia standardu niezawisłości i
bezstronności. W ten sposób dojdzie bowiem do złamani a zasady będącej
podstawowym warunkiem niezawisłości i bezstronności organu orzekającego,
zgodnie z którą nikt nie może być sędzią we własnej sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono stanowisko
(zob. postanowienia SN z 8 kwietnia 2026 r.: I ZB 51/23 i I ZB 92/25; z 24 kwietnia