Treść orzeczenia
I NWW 100/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 17 stycznia 2025 r.
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie przeciwko R. G.
oskarżonemu o przestępstwo z art. 290 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i
Spraw Publicznych w dniu 17 stycznia 2025 r.,
wniosku oskarżonego o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Gnieźnie P. L.
od orzekania w sprawie o sygn. II K 250/23,
na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdza swoją niewłaściwość i
przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w
Poznaniu.
UZASADNIENIE
R. G. (dalej: „wnioskodawca”) pismem z 3 stycznia 2024 r. wniósł o
wyłączenie od orzekania w sprawie II K 250/23 sędziego P. L., jako podstawę
wniosku wskazano art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o S ądzie
N ajwyższym (dalej: „ustawa o SN”) w zw. z art. 41-42 k.p.k.
Postanowieniem z 18 marca 2024 r. Sąd Rejonowy w Gnieźnie przekazał
wniosek o wyłączenie Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Akta sprawy zostały przekazane do Sądu Najwyższego przez Sąd Okręgowy
w Poznaniu, rozpoznający apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie
w dniu 19 grudnia 2024 r. (data wpływu).
I NWW 100/24
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy o SN do wyłącznej właściwości Sądu
Najwyższego należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących
wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć
postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku
niezawisłości sędziego. Ustawodawca określił w analizowanym przepisie wyłączną
funkcjonalną właściwość Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w
zakresie określonego rodzaju spraw (zob. m.in. p ostanowienie S ądu N ajwyższego
z 23 lipca 2024 r., I NWW 161/24).
W doktrynie i orzecznictwie pojęcia takie jak „niezależność”, „niezawisłość” i
„bezstronność” przenikają się wzajemnie i nakładają się na siebie (por. w yrok