Treść orzeczenia
Sygn. akt I NWW 171/22 ZARZĄDZENIE
SSN Paweł Księżak
Dnia 21 lipca 2022 r.
Zastępca Przewodniczącego I Wydziału Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych Sądu Najwyższego:
SSN Paweł Księżak
w sprawie z wniosków M . J. o wyłączenie sędziów
1. zakreślić sprawę w repertorium NWW;
2. wnioski o wyłączenie sędziów wraz z aktami sprawy zwrócić
sądowi przekazującemu, dołączając odpis niniejszego
zarządzenia.
U ZASADNIENIE
W myśl art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz. U.
z 2021 r., poz. 1904, ze zm., dalej: „u.SN”), do właściwości Sądu Najwyższego
należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego
albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących
zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
Dotychczas w judykaturze ugruntowany był podgląd, że na podstawie art. 26 § 2
u.SN ustawodawca powierzył Sądowi Najwyższemu rozp oznawanie tylko
określonej kategorii wniosków lub oświadczeń formułowanych w toku spraw
rozpatrywanych przez sądy, ograniczając tym samym zakres kognicji Sądu
Najwyższego w tym zakresie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 czerwca
2021 r., I NWW 27/21 ). Podnoszono, że przepis ten ustanawia właściwość
funkcjonalną Sądu Najwyższego w każdym wpadkowym (pomocniczym)
postępowaniu w przedmiocie wniosków lub oświadczeń o wyłączenie sędziego albo
o oznaczenie sądu, przed którym ma toczyć się postępowanie, których podstawą
2
są zarzuty dotyczące braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
Konsekwentnie, pozostałe wnioski i oświadczenia tego typu, oparte na innych
podstawach (w tym zarzucie braku bezstronności sędziego), powinny zostać
rozpoznane prz ez sąd powszechny lub Sąd Najwyższy, którego właściwość
powinna być ustalana na podstawie przepisów odpowiedniej ustawy procesowej
(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 maja 2020 r., I NWW 9/20; 25
czerwca 2020 r., I NWW 10/20; 30 września 2020 r., I NWW 66/20; 10 listopada