Treść orzeczenia
I NWW 179/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 października 2023 r.
SSN Krzysztof Wiak
w sprawie z wniosku D.B.
przy
uczestnictwie
V.B.,
F.
S.A.
we
W.
o wyłączenie sędziów i referendarzy orzekających w Sądzie Okręgowym w X. od
rozpoznania zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w X. z dnia 14
grudnia 2022 r., sygn. akt X Gz 15/23,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 10 października 2023 r.,
wniosku o wyłączenie sędziów od orzekania w sprawie o sygn. X Gz 15/23,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje wniosek Sądowi
Okręgowemu w X.
UZASADNIENIE
Pismem z 25 kwietnia 2023 r. D.B. (dalej: „wnioskodawca” lub „powód”)
złożył wniosek o wyłącznie imiennie wskazanych sędziów i referendarzy Sądu
Okręgowego w X. od orzekania w sprawie X Gc 408/16. Na podstawie art. 26 § 2
ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym ( tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.
1093 ze zm., dalej: „u.SN”) wnioskodawca wniósł o nadanie jego wnioskowi biegu
„zgodnie z procedurą prawną i przekazanie go na mocy prawa do rozpoznania do
Sądu Najwyższego po przyjęciu oświadczenia od Sędziów i referendarzy w
zakresie podniesionych zarzutów”. Jako podstawę wyłączenia sędziów i
referendarzy Sądu Okręgowego w X. powołał okoliczność ich rekomendowania
przez Krajową Radę Sądownictwa, ukształtowaną zgodnie z przepisami ustawy z
I NWW 179/23
2
dnia 8 grudnia 2017 r. o zmia nie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz
niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3).
Pismem z 9 maja 2023 r. powód złożył ponadto wniosek o przekazanie
sprawy do Trybunału Konstytucyjnego celem stwierdzenia, czy przepis art. 42a
ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn.
Dz.U. 2023, poz. 217, dalej jako: „p.u.s.p.”) nie narusza art. 42 i 54 Konstytucji RP