Treść orzeczenia
Sygn. akt I NWW 280/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 stycznia 2023 r.
SSN Elżbieta Karska
w sprawie z wniosku M. J.
o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w W . M.C. od
orzekania w sprawie II C 518/22.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 18 stycznia 2023 r.,
pozostawić bez rozpoznania
UZASADNIENIE
M. J. złożył wniosek ewentualny o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w
W. , a wśród nich także sędziego Sądu Okręgowego w W . M. C., od orzekania w
sprawie sygn. II C 518/22, podnosząc w uzasadnieniu m.in., że są to sędziowie
powołani na wniosek nowej Krajowej Rady Sądownictwa - „NeoKRS”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
W myśl art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(tj. Dz.U. 2021, poz. 154, dalej: u.SN) do właściwości Sądu Najwyższego należy
rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo
o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących
zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Ustawodawca
powierzył Sądowi Najwyższemu rozpoznawanie określonej kategorii wniosków
lub oświadczeń formułowanych w toku spraw rozpatrywanych przez sądy,
2
a jednocześnie ograniczył zakres kognicji Sądu do takich, które zawierają pewien
rodzaj zarzutów, tj. zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości
sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego skierowany do rozpoznania przez
Sąd Najwyższy na podstawie art. 26 § 2 u.SN, jako obejmujący ustalenie oraz
ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania
do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości, pozostawia się
bez rozpoznania (art. 26 § 3 u.SN).
Przywołany art. 26 § 3 u.SN wyznacza tym samym granicę, w jakiej
Sąd Najwyższy bada zarzuty, o których mowa w art. 26 § 2 u.SN. Zarzuty te