Treść orzeczenia
I NWW 41/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Elżbieta Karska
Dnia 7 marca 2023 r.
w sprawie z wniosku R. Ł.
o wyłączenie ASR A .D.
od orzekania w sprawie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we
Wrocławiu, sygn. akt V K 589/22,
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i
Spraw Publicznych w dniu 7 marca 2023 r.,
pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
W sprawie sygn. akt V K 589/22 Sądu Rejonowego dla Wrocławia –
Śródmieścia we Wrocławiu, oskarżony R. Ł. wni ósł o wyłączenie od orzekania ASR
A. D. podnosząc m.in., że została ona powołana na wniosek nowej Krajowej Rady
Sądownictwa - „NeoKRS” i nie zapewnia gwarancji niezależnego i bezstronnego
sądu ustanowionego ustawą.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
W myśl art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(tj. Dz.U. 2021, poz. 154, dalej: u.SN) do właściwości Sądu Najwyższego
należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia
sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie,
obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
I NWW 41/23
2
Ustawodawca powierzył Sądowi Najwyższemu rozpoznawanie określonej kategorii
wniosków lub oświadczeń formułowanych w toku spraw rozpatrywanych przez sądy,
a jednocześnie ograniczył zakres kognicji Sądu do takich, które zawierają pewien
rodzaj zarzutów, tj. zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości
sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego skierowany do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy na podstawie art. 26 § 2 u.SN, jako obejmujący ustalenie oraz ocenę
zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania
zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości, pozostawia się bez rozpoznania
(art. 26 § 3 u.SN ).
Przywołany art. 26 § 3 u.SN wyznacza tym samym granicę, w jakiej
Sąd Najwyższy bada zarzuty, o których mowa w art. 26 § 2 u.SN. Zarzuty te