Treść orzeczenia
I NWW 457/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 listopada 2024 r.
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie z powództwa T. L.
przeciwko K. S.
o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 13 listopada 2024 r.,
w przedmiocie wniosku powoda o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego
w Zamościu X.Y. od orzekania w sprawie o sygn. I C 470/20 upr,
pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 23 listopada 2023 r. powód wniósł o wyłączenie
sędziego referenta X.Y. od orzekania w sprawie I C 470/20 upr „z powodu braku
bezstronności oraz wadliwego umocowania sędziego do pełnienia funkcji
orzeczniczej”.
Postanowieniem z 24 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy w Zamościu
na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
postanowił przekazać wniosek powoda T.L. Prezesowi Izby Kontroli
Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego w Warszawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I NWW 457/23
2
Wniosek powoda o wyłączenie SSR X.Y. od orzekania w sprawie
oznaczonej sygn. akt I C 470/20 upr pozostawiono bez rozpoznania.
Analiza treści wniosku przekonuje, że powinien on być procedowany
przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.
Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 622, dalej: „ustawa o SN”) do właściwości
Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków
lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu,
przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku
niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
Jednocześnie, stosownie do treści art. 26 § 3 ustawy o SN, wniosek,
o którym mowa w art. 26 § 2 ustawy o SN, pozostawia się bez rozpoznania,
jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego