Treść orzeczenia
I NWW 80/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 kwietnia 2024 r.
SSN Elżbieta Karska
w sprawie z powództwa T . K.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury policyjnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 30 kwietnia 2024 r.,
na skutek wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Roberta
Stefanickiego
od rozpoznania sprawy sygn. akt III USK 170/23,
pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik powoda T . K. złożył wniosek o wyłączenie SSN Roberta
Stefanickiego od rozpoznania sprawy III USK 170/23, podnosząc, m.in., że Sędzia
został powołany na urząd sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w składzie i
trybie przewidzianym ustawą z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I NWW 80/24
2
Przedmiotowy wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
W myśl art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(tj. Dz.U. 2021, poz. 154, dalej: u.SN) do właściwości Sądu Najwyższego
należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego
albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie,
obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
Usta wodawca powierzył Sądowi Najwyższemu rozpoznawanie określonej kategorii
wniosków lub oświadczeń formułowanych w toku spraw rozpatrywanych przez sądy,
a jednocześnie ograniczył zakres kognicji Sądu do takich, które zawierają
pewien rodzaj zarzutów, tj. zarzut braku niezależności sądu lub braku
niezawisłości sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego skierowany do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy na podstawie art. 26 § 2 u.SN, jako obejmujący ustalenie oraz ocenę
zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania
zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości, pozostawia się bez rozpoznania
(art. 26 § 3 u.SN).