Treść orzeczenia
I NZ 21/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 31 marca 2023 r.
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie ze skargi M. J.
o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygnaturze I C 88/20 Sądu
Okręgowego w Gliwicach w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki,
w przedmiocie wniosku M. J. o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 31 marca 2023 r.,
pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 28 grudnia 2022 r. powód M. J. wniósł o wyłączenie wymienionych
we wniosku sędziów od orzekania w sprawie I NZ 21/22. Jako podstawę wniosku
wskazano art. 49 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wywiedziony w niniejszej sprawie wniosek o wyłączenie oznaczonych
sędziów Sądu Najwyższego należało pozostawić bez rozpoznania.
W pierwszej kolejności odnieść należy się do istoty instytucji wyłączenia
sędziego, o której stanowi art. 49 § 1 k.p.c. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu
sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje
I NZ 21/22
2
okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do
bezstronności sędziego w danej sprawie. Wykładnia art. 49 § 1 k.p.c. pozwala
na sformułowanie dwóch przesłanek, które umożliwiają uwzględnienie wniosku
o wyłączenie sędziego. Po pierwsze, może to nastąpić, gdy w okolicznościach
konkretnej sprawy występuje obiektywna, a więc weryfikowalna, wątpliwość
co do jego bezstronności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 maja 2022 r.,
II CSKP 288/22). Po drugie, gdy wątpliwość ta ma charakter uzasadniony
(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2019 r., II CO 208/1 9).
Należy przy tym podkreślić, że nie jest wystarczające subiektywne przekonanie