Treść orzeczenia
I PSK 19/24
POSTANOWIENIE
Dnia 19 listopada 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z powództwa K. S.
przeciwko M. w T.
o zadośćuczynienie z tytułu mobbingu, przywrócenie do pracy, zasądzenie
sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 listopada 2024 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnowie
z dnia 4 września 2023 r., sygn. akt IV Pa 11/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 4 września 2023 r., syg. akt IV Pa 11/23, Sąd Okręgowy w Tarnowie w wyniku apelacji pozwanego M. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowie z 23 stycznia 2023 r., sygn. IV P 34/22, w punkcie I w ten sposób, że oddalił żądanie przywrócenia do pracy, zasądził od strony pozwanej M. w T. na rzecz powoda K. S. kwotę 20.196 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia ogłoszenia wyroku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. W pozostałej części apelację oddalił.
W pozwie wniesionym przeciwko M. w T. powód K. S. domagał się zasądzenia na swoją rzecz od strony pozwanej kwoty 10 000 zł tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową związaną z wywołaniem rozstroju zdrowia z powodu mobbingu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczania pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od strony pozwanej na rzecz organizacji pożytku publicznego – P. - Oddziału w Okręgowego w K. kwoty 10 000 zł. Wniósł ponadto o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm prawem przepisanych. W dniu 4 maja 2022 r., w związku z dokonanym przez stronę pozwaną rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, powód domagał się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach.