Treść orzeczenia
Sygn. akt I PSK 239/21
POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Piotr Prusinowski
w sprawie z powództwa R. C.
przeciwko O. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
w P.
o ustalenie istnienia stosunku pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 19 maja 2022 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w P.
z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt VI Pa […] ,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił zaskarżony apelacją pozwanego wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 25 lutego 2019 r. w ten sposób, że powództwo R. C. o ustalenie istnienia stosunku pracy oddalił.
Sąd Rejonowy przyjął, że zawierane miedzy stronami umowy w rzeczywistości nie były wykonywane zgodnie z ich brzmieniem, ponieważ powód nie wyznaczał sobie samodzielnie miejsca i czasu służby, pełnił ją w wymiarze powyżej 150 godzin miesięcznie i nie składał w tym przedmiocie pisemnego wniosku, mimo nieobecności nie wskazywał zastępcy i nigdy nie został za to ukarany karą umowną. R. C. pełnił służbę wyłącznie osobiście, w miejscu i czasie wyznaczonym przez dowódcę zmiany i miał obowiązek wykonywania jego poleceń. Wykonywane przez niego czynności były tożsame z czynnościami wykonywanymi przez osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę, którzy tak samo podlegali dowódcy zmiany. Taki sposób wykonywania ochrony, niezgodny z zapisami zawartych umów, natomiast identyczny z działaniami osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, wynikał - zdaniem Sądu - z charakteru chronionego obiektu (to jest miejsce infrastruktury krytycznej ze względu na gromadzoną ropę naftową). W ocenie Sądu Rejonowego prawidłowe wykonywanie ochrony tego obiektu, a w konsekwencji