Treść orzeczenia
Sygn. akt I PSK 301/21
POSTANOWIENIE
Dnia 20 września 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Halina Kiryło
w sprawie z powództwa H. K.
przeciwko F. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż.
o odprawę emerytalną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 września 2022 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej
z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI Pa 17/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2021 r. oddalił apelację powoda H. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Żywcu z dnia 18 grudnia 2020 r., oddalającego jego powództwo o zasądzenie od pozwanej F. spółki z o.o. w Ż. kwoty 11.918 zł tytułem należnej odprawy emerytalnej.
Powód wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:1) art. 382 k.p.c. w związku z art. 92 1 k.p., skutkującą nierozpoznaniem sprawy co do istoty i oparciem orzeczenia o treść ugody wciągniętej do protokołu z dnia 20 września 2018 r. w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Żywcu pod sygn. IV P 20/18, z pominięciem powołanych w sprawie jako dowód dokumentów, a to decyzji o przyznaniu emerytury wojskowej z dnia 20 lutego 2004 r. znak: EWU […], decyzji o waloryzacji emerytury wojskowej znak: EWU […]1, świadectwa pracy z dnia 18 czerwca 2010 r. wydanego przez F. S.A., świadectwa pracy z dnia 25 września 2018 r. wydanego przez F. Sp. z o.o. oraz aneksu do umowy o pracę z dnia 30 sierpnia 2017 r.; 2) art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 92 1 k.p., przez uznanie, że powodowi nie przysługuje prawo do odprawy emerytalnej, a to w konsekwencji tego,