Treść orzeczenia
I PSK 351/26
POSTANOWIENIE
Dnia 2 czerwca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z powództwa W. M.
przeciwko L. w W.
o ustalenie istnienia stosunku pracy, odszkodowanie i inne,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 2 czerwca 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 27 stycznia 2025 r., sygn. akt XXI Pa 14/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.620 (tysiąc sześćset dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 27 stycznia 2025 r., oddalił apelację W. M. od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 7 listopada 2022 r., mocą którego oddalono jego powództwo przeciwko L. w W. o ustalenie istnienia stosunku pracy, odszkodowanie i inne.
Ze sprawy wynika, że powód był emerytem wojskowym, a od 2005 r. do lutego 2014 r. zawierał z pozwanym umowy o dzieło (na przykład na przeprowadzenie inwentaryzacji składników majątkowych w Biurze Zarządu Głównego L.; opracowanie i wykonanie sprawozdań z zadań zleconych przez M.). Z kolei od stycznia 2017 r. do stycznia 2020 r. pozwana zawierała z powodem umowy zlecenia, których okres nie przekraczał trzech miesięcy. Umowy były zawierane w celu wykonania określonego zadania, to jest, gdy powód wykonał zadanie określone w umowie o dzieło bądź w umowie zlecenie, to pozwana zawierano kolejną umowę na wykonanie nowego zadania. Powód nie miał przełożonego, a raz w roku odbywała się odprawa, w której brał udział i składał referat. Zwykle swoje obowiązki wykonywał od poniedziałku do czwartku (od 8:00 do 15:00), czasem także pracował w piątki, soboty i w niedziele, jeśli były zawody czy inne wydarzenia. Powód nie miał ustalonych stałych dni, godzin i miejsca wykonywania pracy.