Treść orzeczenia
I PSK 399/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Prusinowski
Dnia 9 września 2026 r.
w sprawie z powództwa W.R.
przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w Opolu
o odprawę emerytalną,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 9 września 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego
w Opolu z dnia 4 czerwca 2025 r., sygn. akt V Pa 43/25,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 1.350 zł (tysiąc
trzysta pięćdziesiąt) z odsetkami z art. 98 § 1 1 k.p.c. tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego.
[A.P.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2025 r. Sąd Okręgowy w Opolu, po rozpoznaniu
powództwa W.R. przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w
Opolu o odprawę zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 11 lutego 2025 r.
(w którym oddalono powództwo) i zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem
odprawy kwotę 30.250,20 zł.
Sąd odwoławczy wskazał, że dochodzone roszczenie jest zasadne, co
znajduje odzwierciedlenie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2024 r.
w sprawie III PZP 2/23. Sąd drugiej instancji dostrzegł, że roszczenie uległo
I PSK 399/26
2
przedawnieniu. Wskazał jednak, że w sprawie zachodziły „wyjątkowe okoliczności”
z art. 252 ust 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej
(jednolity tekst: Dz. U. z 2025 r., poz. 1131 – dalej jako uKAS). Sąd odwoławczy
szczegółowo swoje stanowisko w tym zakresie omówił. Konkludował, że
uwzględnienie w tej sytuacji zarzutu przedawnienia nie tylko oznaczałoby brak
uwzględnia „wyjątkowych okoliczności” przewidzianych w art. 252 ust. 2 uKAS, ale
także naruszałoby klauzulę z art. 8 k . p.
Skargę kasacyjną wywiódł pozwany, zaskarżył wyrok Sądu odwoławczego
w całości, zarzucając mu naruszenie: art. 165 ust. 2 ustawy 27 sierpnia 2009 r.