Treść orzeczenia
I PSK 471/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
Dnia 30 września 2026 r.
w sprawie z powództwa E.P., R.M.,
H.P., D.S. i J.K.
przeciwko Szpitalowi w W.
o odszkodowanie za naruszenia zasad równouprawnienia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 30 września 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódek od wyroku Sądu Okręgowego
w Łomży z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt III Pa 4/25,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) odstępuje od obciążania powódek kosztami postępowana
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Łomży, wyrokiem z 30 lipca 2025 r., po rozpoznaniu apelacji
strony pozwanej Szpitala w W. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w
Łomży i oddalił powództwo E .P., R.M., H.P., D.S. oraz J.K. o odszkodowanie za
naruszenie zasady równego traktowania.
Powódki wniosły skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji,
zaskarżając wyrok w całości i opierając skargę na podstawach naruszenia prawa
materialnego tj. art. 18 3c § 1 k.p. przez błędne uznanie, że zróżnicowanie ich
wynagrodzenia zasadniczego było uzasadnione w świetle kwalifikacji formalnych
I PSK 471/26
2
porównywanych pracowników; art. 18 3c § 3 k.p. przez błędne pominięcie i
niewłaściwą ocenę praktyki i doświadczenia zawodowego powódek jako istotnego
kryterium wpływającego na wartość świadczonej pracy i porównywalne kwalifikacje,
co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że różnica w wykształcen iu formalnym sama
w sobie usprawiedliwia zróżnicowanie płac pracowników oddziału; art. 11 2 k.p. i
art. 18 3c § 1 k.p. w związku z art. 5a ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie
ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników
zatrudnionych w podmiotach leczniczych (dalej: ustawa płacowa) oraz art. 78 § 1 k.p.
przez błędne przyjęcie, że ustawa płacowa ma charakter lex specialis , który w
okolicznościach niniejszej sprawy wyłącza odpowiedzialność pracodawcy za
naruszenie zasady równego traktowania.