Treść orzeczenia
I PSK 493/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
Dnia 7 lipca 2026 r.
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko F. sp.j.
o odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 7 lipca 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego
w Zielonej Górze z dnia 5 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV Pa 64/25,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 240 (dwieście
czterdzieści) złotych z odsetkami z art. 98 par. 1 1 k.p.c. tytułem
zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu
kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze wyrokiem z 5 sierpnia 2025 r., IV Pa 64/25
zmienił zaskarżony apelacją F. sp.j. (pozwana) wyrok Sądu Rejonowego w Nowej
Soli z 4 marca 2025 r., IV P 68/24 w punkcie 1. w ten sposób, że zasądził od
pozwanej na rzecz M. K. (powódka) kwotę 21.336 zł tytułem odszkodowania z
ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 września 2024 r. do dnia zapłaty
(pkt 1), oddalając apelację w pozostałym zakresie (pkt 2) oraz rozstrzygając o
kosztach postępowania (pkt 3).
I PSK 493/26
2
Sąd drugiej instancji wyjaśnił, że przedmiotem sporu było roszczenie
odszkodowawcze powódki oparte na art. 45 § 1 k.p. Sąd pierwszej instancji przyjął,
że powódka oparła roszczenie na twierdzeniu, że wręczone jej wypowiedzenie nie
było uzasadnione, bowiem wskazana w nim przyczyna była pozorna, nieprawdziwa
i bezprawna: pozwana na około jeden miesiąc przed zwolnieniem powódki
zatrudniła kolejnego pracownika na stanowisko referenta ds. sprzedaży, a
wypowiadając powódce umowę, pozwana nie przedstawiała żadnych kryteriów
doboru pracownika do zwolnienia.
Sąd Rejonowy ocenił, że niekwestionowanym faktem było formalne
utworzenie od 17 lipca 2024 r. i likwidacja z dniem 28 sierpnia 2024 r. (data
wręczenia powódce oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę; powódka w