Treść orzeczenia
I PSK 84/23
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z powództwa D. S.
przeciwko J. Spółce Akcyjnej w Z.
o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i koszty leczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 października 2024 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 31 października 2022 r., sygn. akt III APa 58/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego strony pozwanej.
[SOP]
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z 31 października 2022 r. oddalił apelację powoda D. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 13 października 2021 r., oddalającego jego powództwo o cywilne świadczenia odszkodowawcze jako przedawnione (art. 442 1 k.c.). Powód uległ wypadkowi przy pracy 5 czerwca 2013 r. Pozew o świadczenia na podstawie Kodeksu cywilnego wniósł 8 czerwca 2020 r.
Powód twierdził, że nie mógł dochodzić odszkodowania i renty na podstawie art. 444 k.c., przed prawomocnym rozpoznaniem jego roszczenia o świadczenia przysługujące mu na podstawie ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Cywilnoprawny charakter odpowiedzialności pracodawcy za skutki wypadku przy pracy ma charakter uzupełniający. W konsekwencji roszczenie o zadośćuczynienie jest wymagalne dopiero z chwilą wydania ostatecznej decyzji o przyznaniu powodowi jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. W ocenie skarżącego, przed zakończeniem postępowania w sprawie o jednorazowe odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy, nie jest możliwe określenie ewentualnego odszkodowania, jak i jego wysokości. Tym samym w ocenie powoda możliwość dochodzenia roszczeń rozpoczęła się dopiero z chwilą prawomocności orzeczenia Sądu Rejonowego w Rybniku, tj. z dniem 14 lipca 2017 r.