Treść orzeczenia
I PSK 87/24
POSTANOWIENIE
Dnia 3 grudnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z powództwa K. B.
przeciwko C. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce komandytowej w K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 3 grudnia 2024 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie
z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt VII Pa 99/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
r.g.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 9 stycznia 2024 r., oddalił apelację powoda K. B. i apelację pozwanej C. Sp. z o.o. Sp. komandytowej w K. od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 16 czerwca 2023 r., zasądzającego na rzecz powoda odszkodowanie za wadliwe rozwiązanie umowy o pracę wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz oddalającego powództwo o zasądzenie dalszego odszkodowania.
W sprawie ustalono, że powód od 19 sierpnia 2020 r. do 25 lutego 2021 r. był zatrudniony na stanowisku głównego księgowego w C. sp. z o.o. sp. k. w K. (dalej jako spółka), na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Pracę miał świadczyć od wtorku do piątku, w godzinach od 8:00 do 18:00.
Od września 2020 r. do końca stycznia 2021 r. zdarzało się, że powód świadczył pracę powyżej ustalonego limitu godzin. U strony pozwanej od początku zatrudnienia do końca stycznia 2021 r. nie był rejestrowany czas pracy pracowników. Od dnia 26 października 2021 r. specjalny system ewidencjonował logowania pracowników do systemu komputerowego, a pracownicy nie podpisywali papierowych list. Do obowiązków powoda należało naliczanie wynagrodzeń pracowniczych (w tym swojego). Z ustaleń sądów wynikało, że powód nigdy nie naliczył ani sobie, ani innym pracownikom wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.