Treść orzeczenia
I PUO 23/24
POSTANOWIENIE
Dnia 21 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach
o wynagrodzenie za pracę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 21 maja 2024 r.,
wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach
VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 4 marca 2024 r., sygn. akt VII P 414/24,
odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 4 marca 2024 r. Sąd Rejonowy Katowice - Zachód w Katowicach VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 44 1 § 2 k.p.c., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powódka J. K. wniosła przeciwko Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach powództwo o zapłatę wynagrodzenia za pracę i nagrodę jubileuszową. Powódka podała, że jest sędzią Sądu Apelacyjnego w Katowicach w stanie spoczynku. Wskazała, że strona pozwana zaniżyła wynagrodzenie należne powódce, stosując niekonstytucyjne przepisy tzw. ustaw okołobudżetowych - zamiast regulacji art. 91 § 1c ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Zdaniem Sądu Rejonowego, dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, by to Sąd Najwyższy podjął decyzję, do którego sądu równorzędnego sprawa powinna zostać przekazana. Będzie to w szczególności korzystne z uwagi na wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: