Treść orzeczenia
I USK 102/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
Dnia 9 lipca 2026 r.
w sprawie z odwołania J .T.
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
w K.
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 9 lipca 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Okręgowego
w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt VII Ua 101/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z 18 kwietnia 2024 r., oddalił apelację
odwołującego się J .T. od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa -Nowej Huty w
Krakowie z 19 kwietnia 2023 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji
Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K . z 5 lipca
2021 r.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na
podstawę przedsądu z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., z zarzutem, iż oczywista
zasadność skargi kasacyjnej wynika z naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 386 § 2
k.p.c. i nieuchylenia wyroku Sądu Rejonowego, pomimo nieważności postępowania
z art. 379 pkt 5 k.p.c. Skarżący uzasadniał, że Sąd Rejonowy wydał wyrok po
I USK 102/26
2
stwierdzonej przez Sąd Okręgowy zmianie sytuacji zdrowotnej powoda, która
uzasadniała ustanowienie dla niego (w ocenie Sądu Okręgowego) pełnomocnika z
urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia
zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.
Zgłoszona podstawa przedsądu z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. różni się od
podstawy przedsądu z art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c. (ustawodawca je wyodrębnia).
Skoro we wniosku skarżący nie odwołuje się do podstawy przedsądu z art. 398 9 § 1
pkt 3 k.p.c., to potwierdza, że nie było nieważności postępowania przed Sądem