Treść orzeczenia
I USK 1221/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Frańczak
Dnia 15 lipca 2026 r.
w sprawie z odwołania D. Ł.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Toruniu
o wysokość świadczenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 15 lipca 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Gdańsku z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt III AUa 813/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 września 2025 r. oddalił
apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Toruniu od wyroku Sądu
Okręgowego w Toruniu z dnia 7 kwietnia 2025 r., którym zmieniono decyzję organu
rentowego z dnia 17 lutego 2025 r. odmawiającą ubezpieczonemu D.Ł. wznowienia
postępowania w sprawie ustalenia wysokości emerytury, w ten sposób, że
zobowiązano organ rentowy do ponownego obliczenia wysokości emerytury
ubezpieczonego w powszechnym wieku emerytalnym z pominięciem art. 25 ust. 1b
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2025 r., poz. 1749 ze zm., dalej jako
ustawa emerytalna) począwszy od 1 stycznia 2025 r.
I USK 1221/26
2
W wyrokach Sądów meriti przyjęto, że organ rentowy decyzją z dnia 13
stycznia 2012 r. przyznał ubezpieczonemu emeryturę w obniżonym wieku, a decyzją
z dnia 28 września 2017 r., prawo do emerytury powszechnej od dnia 1 wrześni a
2017 r., której wysokość ustalono z uwzględnieniem art. 25 ust. 1b ustawy
emerytalnej. W dniu 24 stycznia 2025 r. ubezpieczony wniósł o wznowienia
postępowania w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 czerwca
2024 r., SK 140/20 (OTK- A 2024, poz. 67), stwierdzającym, że art. 25 ust. 1b ustawy
emerytalnej w zakresie, w jakim dotyczy osób, które przed dniem 6 czerwca 2012 r.