Treść orzeczenia
I USK 138/23
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania K.P.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 listopada 2023 r.,
wniosku ubezpieczonego z dnia 24 października 2023 r. o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Romualda Dalewskiego od rozpoznania sprawy I USK 138/23,
oddala wniosek.             D.S.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 24 października 2023 r. pełnomocnik K.P. wystąpił o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziego Sądu Najwyższego Romualda Dalewskiego – wyznaczonego do jej rozpoznania – z powołaniem się na art. 49 § 1 k.p.c. w związku z art. 379 pkt 4 k.p.c. oraz art. 50 k.p.c.
W uzasadnieniu wniosku przywołano wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18, C-625/18), uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziego nie jest zasadny.
Należy zauważyć, że z chwilą powołania sędzia Sądu Najwyższego jest niezawisły (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP). Ustrój i postępowanie przez sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji RP). Oznacza to, że wyłączenie sędziego jest ściśle określone w ustawie, a zatem nie może być dowolne. Odwołanie się we wniosku do szeregu uchwał i orzeczeń Sądu Najwyższego oraz orzeczeń Trybunałów Europejskich nie zmienia oceny, że decyduje polska ustawa zgodna z Konstytucją RP.
Autor wniosku w niniejszej sprawie pominął fakt, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 23 stycznia 2022 r., sygn. P 10/19, orzekł: