Treść orzeczenia
I USK 139/23
POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Renata Żywicka
w sprawie z odwołania J. Ż.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury i o wysokość renty inwalidzkiej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 stycznia 2024 r.,
wniosku ubezpieczonego z dnia 4 grudnia 2023 r. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego od rozpoznania sprawy I USK 139/23,
oddala wniosek.
(J.K.)
UZASADNIENIE
Sędzia Sądu Najwyższego Robert Stefanicki został wyznaczony do rozpoznania sprawy skarżącego J. Ż. na etapie przedsądu.
W piśmie z 4 grudnia 2023 r. (wpłynęło do Sądu Najwyższego 6 grudnia 2023 r.) pełnomocnik skarżącego wniósł o wyłączenie sędziego od orzekania w tej sprawie z powołaniem się na art. 49 § 1 k.p.c. w związku z art. 379 pkt 4 k.p.c. oraz art. 50 k.p.c.
W uzasadnieniu wniosku powołano się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18, C-625/18), uchwałę pełnego składu Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Sędzia Robert Stefanicki nie zajął stanowiska w sprawie wniosku o jego wyłączenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziego nie podlega uwzględnieniu.
W postanowieniu Sądu Najwyższego z 23 października 2023 r. (III USK 298/22, niepubli.) wyjaśniono, że z chwilą powołania sędzia Sądu Najwyższego jest niezawisły (art. 178 ust. 1 Konstytucji). Ustrój i postępowanie przez Sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji RP). Oznacza to, że instytucja wyłączenia sędziego jest ściśle określona w ustawie, a zatem nie może być dowolnie interpretowana. Zgłoszony we wniosku problem nie jest nowy. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 23 stycznia 2022 r., P 10/19, orzekł, iż: