Treść orzeczenia
I USK 187/23
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania M. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Tarnowie
o rentę socjalną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 stycznia 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III AUa 1071/18,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Apelacyjnego w Krakowie) na rzecz radcy prawnego K. Z. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł podwyższoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 26 października 2022 r., sygn. akt III AUa 1071/18, Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację odwołującego się M. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z 10 lipca 2018 r., sygn. akt IV U 713/15, którym Sąd pierwszej instancji oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Tarnowie z 16 czerwca 2015 r.
Wyrokiem z 10 lipca 2018 r., sygn. akt IV U 713/15 Sąd Okręgowy w Tarnowie oddalił odwołanie M. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Tarnowie z 16 czerwca 2015 r. odmawiającej prawa do renty socjalnej z uwagi na brak całkowitej niezdolności do pracy, co wynika z orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z 10 czerwca 2015 r.
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł odwołujący się, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną.
Sąd drugiej instancji wskazał, że w pełni podziela ustalenia oraz rozważania prawne Sądu pierwszej instancji. Zdaniem Sądu odwoławczego, Sąd Okręgowy prawidłowo dopuścił i przeprowadził dowody z opinii biegłych właściwych dla podnoszonych przez wnioskodawcę schorzeń.