Treść orzeczenia
I USK 202/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania A. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Koszalinie
o wypłatę świadczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 4 kwietnia 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt III AUa 359/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie decyzją z dnia 2 listopada 2021 r. przyznał ubezpieczonemu A. O. prawo do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, poczynając od dnia 1 września 2021 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wysokość świadczenia ustalono na kwotę 7.625,64 zł. Okresy składkowe uwzględniono w wysokości 26 lat, 3 miesięcy i 18 dni, a okresy nieskładkowe w wysokości 4 miesięcy i 15 dni. Wypłata emerytury podlegała zawieszeniu, ponieważ wnioskodawca pobierał emeryturę z Wojskowego Biura Emerytalnego. Po ostatecznym zajęciu stanowiska A. O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji o zawieszeniu wypłaty emerytury, wynikającej z błędnej interpretacji prawa i zobowiązanie Oddziału ZUS w Koszalinie do wypłaty zaległych emerytur (z odsetkami od dnia złożenia odwołania) za miesiące od października do grudnia 2021 r. oraz za miesiąc styczeń 2022 r., w kwocie po 7.814 zł brutto (tj. 6.670,98 zł netto) za każdy miesiąc. Łącznie 31.256 zł, bez dodatku pielęgnacyjnego za te miesiące. Jedocześnie domagał się wypłaty odszkodowania (z odsetkami) za utracone świadczenia emerytalne z WBE, począwszy od 1 lutego 2022 r. do dnia wznowienia wypłat emerytury z Wojskowego Biura Emerytalnego. Na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2022 r. ubezpieczony oświadczył, że wystąpi z odrębnym wnioskiem do ZUS o wyrównanie utraconych emerytur.