Treść orzeczenia
I USK 228/23
POSTANOWIENIE
Dnia 31 stycznia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania C. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Tomaszowie Mazowieckim
o wysokość świadczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 31 stycznia 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z dnia 22 listopada 2022 r., sygn. akt III AUa 143/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 22 listopada 2022 r., sygn. akt III AUa 143/22, Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił apelację odwołującego się C. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 3 grudnia 2021 r., sygn. akt V U 845/21, którym Sąd pierwszej instancji oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Tomaszowie Mazowieckim z 7 września 2021 r.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z 3 grudnia 2021 r., sygn. akt V U 845/21, oddalił odwołanie C. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Mazowieckim z 7 września 2021 r. odmawiającej mu prawa do podjęcia wypłaty emerytury z uwagi na zbieg prawa do więcej niż jednego świadczenia i dokonania przez wnioskodawcę wyboru emerytury z tytułu służby w Służbie Więziennej z Biura Emerytalnego Służby Więziennej.
Apelację od tego wyroku wniósł odwołujący się, zarzucając mu naruszenie art. 95 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.); art. 95 ust. 2 w związku z art. 95 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.
Sąd Apelacyjny uznał apelację za nieuzasadnioną w konsekwencji oddalając ją.