Treść orzeczenia
I USK 234/23
POSTANOWIENIE
Dnia 29 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania W. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Sosnowcu
o prawo do rekompensaty,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 29 listopada 2023 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 10 października 2022 r., sygn. akt III AUa 700/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od skarżącego na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
(AGM)
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrokiem z dnia 10 października 2022 r., oddalił apelację W. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 23 lutego 2021 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Sosnowcu z dnia 29 lipca 2020 r., odmawiającej ubezpieczonemu prawa do rekompensaty, przewidzianej w przepisach ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 164).
W ocenie Sądu Apelacyjnego, okres zatrudnienia ubezpieczonego w W. od 15 sierpnia 1980 r. do 25 kwietnia 1982 r. na stanowisku elektromontera lotniczego, nie mógł być zakwalifikowany jako okres pracy w szczególnych warunkach wymienionej w poz. 12 działu VIII wykazu A - stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (dalej jako rozporządzenie z 1983 r.). Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na jednoznaczne określenie zakresu obowiązków, jak również miejsca wykonywania pracy ubezpieczonego (praca w wydziale wyrobów gotowych na jednym z etapów ciągu technologicznego produkcji przy pracach montażowych), w kontekście regulacji zawartej w poz. 12 działu VIII wykazu A - załącznika do rozporządzenia z 1983 r.