Sąd Najwyższy badał, czy pełnomocnik ubezpieczonej umocowany tylko do występowania przed sądami powszechnymi mógł skutecznie wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną Sądowi Apelacyjnemu jako przesłaną przedwcześnie, bo pełnomocnik nie był umocowany do występowania przed Sądem Najwyższym.
Sprawa dotyczy ubezpieczonej A.A., która odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie w przedmiocie wznowienia postępowania przed organem rentowym. Postępowanie odwoławcze zakończyło się wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18 lutego 2026 r., sygn. III AUa 1007/25. Od tego wyroku ubezpieczona wniosła skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, sporządzoną i podpisaną przez r.pr. M.W. Pełnomocnictwo udzielone przez odwołującą (k. 26) ograniczało umocowanie pełnomocnika do występowania „przed sądami powszechnymi we wszystkich instancjach”. Sąd Najwyższy, w składzie SSN Jarosława Sobutki, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 września 2026 r., sygn. I USK…
I USK 2411/26
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
Dnia 8 września 2026 r.
w sprawie z odwołania A. A.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie
o wznowienie postępowania przed organem rentowym,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 8 września 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Szczecinie z dnia 18 lutego 2026 r., sygn. akt III AUa 1007/25,
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo