Treść orzeczenia
I USK 249/24
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania M. B. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury policyjnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 lutego 2025 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt III AUa 664/22,
uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok
Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt VI U 44/20 i umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Decyzją z 25 maja 2017 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie (organ rentowy) ponownie ustalił wysokość emerytury policyjnej M. B. (odwołujący się) na podstawie art. 15c ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r., o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (ustawa zaopatrzeniowa).
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 15 września 2022 r., VI U 44/20 zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, że ustalił i emerytura odwołującego się nie podlega ponownemu ustaleniu w trybie art. 15c ustawy zaopatrzeniowej. Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z 27 marca 2024 r., III AUa 664/22 zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji i oddalił odwołanie.