Treść orzeczenia
Sygn. akt I USK 250/21
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z odwołania Z. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.
o prawo do emerytury,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 listopada 2021 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt III AUa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od Z.B. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 16 lipca 2020 r. oddalił apelację ubezpieczonego Z. B. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z 4 marca 2020 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Odział w Z. z 27 listopada 2019 r., odmawiającej mu prawa do wcześniejszej emerytury wobec braku wymaganej pracy w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu oddalenia apelacji Sąd wskazał, iż ubezpieczony (skarżący), występując z wnioskiem emerytalnym, przedstawił organowi rentowemu zaświadczenie pracodawcy, że wykonywał pracę na stanowisku „mechanika chłodnika - bieżąca naprawa, remont i konserwacja agregatów chłodniczych” od 1 grudnia 1980 r. do 31 grudnia 1998 r. w warunkach określonych pod poz. 25 działu XIV wykazu B, załącznika do rozporządzenia. Sąd zauważył, iż pracodawca zapewne zamierzał przywołać wykaz A rozporządzenia. Zatem wnioskodawca, musiał wykazać, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał bieżącą konserwację agregatów i urządzeń na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, czyli czynności określone w dziale XIV wykazu A pod poz. 25 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Praca skarżącego nie odpowiadała tej pozycji wykazu, bowiem nie wykonywał swej pracy na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe